Paweł Bączyk, radny gminy Dopiewo i sołtys Skórzewa – dobry gospodarz czy manipulant?

 

Od pewnego czasu, docierają do mnie różnego rodzaju pogłoski, jakoby radny/sołtys Paweł Bączyk dyskredytował moją osobę. Twierdzi m.in., że to dzięki niemu, mój Blog został rozpropagowany i powinnam być mu za to wdzięczna. Nigdy nie zabiegałam o rozgłos a zależało/zależy mi przede wszystkim na tym, aby Bloga czytali ludzie myślący. Gdyby zależało mi na popularności, to znalazłabym wiele sposobów, aby się promować, chociażby poprzez fejsbuczka, do którego włodarze Gminy są tak przywiązani.

Według opinii radnego/sołtysa Pawła Bączyka, zależy mi na współpracy z nim - ale będzie ona możliwa, tylko na jego warunkach. Przyznam, że większej bzdury dawno nie słyszałam. Jak dotychczas, radzę sobie doskonale bez jakiejkolwiek pomocy innych osób. Co więcej, to one potrzebują mojego wsparcia, ponieważ większość tych, którzy chcą zaistnieć w przestrzeni publicznej gminy Dopiewo, raczej nie cechuje się wybitnymi kompetencjami. Dotyczy to także, Pawła Bączyka.

Dopiewska BETONOZA

 

Tematy kluczowe: parkingi przy ulicach: Łąkowej i Bukowskiej w Dopiewie.

Coraz więcej ludzi na świecie zaczyna rozumieć, że dotychczasowy model cywilizacji zaczyna się wyczerpywać. Zmianom klimatycznym już nie da się zaprzeczać. Tegoroczne lato w Europie pokazało, że życie, zwłaszcza na terenach zurbanizowanych, ale nie tylko, będzie coraz trudniejsze. Czy ludzkość coś z tym zrobi, nie wiadomo.

Wiadomo za to, że żadne działania nie będą podjęte w gminie Dopiewo. W każdym razie tak długo, dopóki wójtem będzie Sławomir Skrzypczak. Naiwnie wydawało mi się, że po takich tuzach intelektu, jak: Andrzej Strażyński, Zofia Dobrowolska, Adrian Napierała i Paweł Przepióra, już nic gorszego nas nie może spotkać. Niestety, myliłam się. Okazało się, że wójt Sławomir Skrzypczak może okazać się jeszcze większą katastrofą, niż jego poprzednicy.

Nowy informator lokalny gminy Dopiewo?

 

Zupełnie przypadkiem, natrafiłam w ostatnich dniach na nową stronę, na której publikowane są wiadomości, dotyczące gminy Dopiewo. Nosi ona nazwę Gmina Dopiewo monitor:

Serwis nie jest bezpośrednio powiązany z mediami społecznościowymi, zatem dość trudno na niego trafić. Również twórcy portalu, nie chwalą się specjalnie jego utworzeniem. W każdym razie, nie znalazłam informacji na jego temat na żadnej, odwiedzanej przeze mnie, stronie. Z zakładki „Tygodnik” można wywnioskować, że serwis został utworzony na początku czerwca br., chociaż 24 numer tygodnia, może sugerować coś innego:

Najistotniejsze jest to, że jego administratorzy nie tworzą autorskich treści, tylko publikują tworzone na innych stronach i portalach. Zastanawia mnie, jaki był cel utworzenia tej strony? Czy należy się z tego cieszyć, czy raczej jest to powód do niepokoju?

Czy wójt gminy Dopiewo, Sławomir Skrzypczak, jest miękiszonem?

 

Temat kluczowy: zamiar budowy stacji paliw przy ul. Poznańskiej w Dopiewie.

W tytule dzisiejszego tekstu, posłużyłam się coraz popularniejszym określeniem dla ludzi bez charakteru. Nie jest ono uznane za obraźliwe czy wulgarne, za to celnie określa tych, którzy okazali się wielką pomyłką wyborców. Coraz częściej spotykam się z opinią, że Sławomir Skrzypczak zupełnie nie sprawdza się na stanowisku wójta. Pojawiają się nawet pomysły, zorganizowania referendum w sprawie jego odwołania. W powodzenie referendum, raczej nie wierzę. Od lat powtarzam, że jakie społeczeństwo, taka władza. A o naszym społeczeństwie, nie mam dobrej opinii.

Fikcja konsultacji społecznych w gminie Dopiewo?

 

Prawie codziennie słyszymy, że żyjemy w państwie demokratycznym a społeczeństwo jest suwerenem, decydującym o jego kształcie. Potwierdzeniem tego mają być wybory, w wyniku których ludzie głosują na swoich przedstawicieli, reprezentujących ich interesy. Niestety, jest to tylko teoria, nie mająca nic wspólnego z rzeczywistością.

Prawie każdy, kto „dorwie” się do władzy, natychmiast zapomina o swoich deklaracjach. Zazwyczaj takim osobom chodzi o osobiste korzyści - czy to materialne czy też realizację chorych ambicji. Takim klasycznym przykładem, jest rezydent pałacu prezydenckiego (nikt dotychczas nie potwierdził, iż wygrał on wybory), któremu marzy się władza absolutna, a co najmniej taka, jaką ma prezydent Francji czy Stanów Zjednoczonych.